در یک غروب پاییزی بازی باد و برگ را دیده‌ای؟ باد سرد خزانی برگ ها

را به آهستگی تکان می‌دهد. شاید بی خبری گمان برد که برگ در حال رقص است.

 ولی نه؛ بازی برگ و باد در پاییز با رقص شیرین برگ در نسیم بهاری تفاوت دارد.

 شاید باد هم نمی داند که با برگ چه خواهد کرد. شاید او هم نمی داند که دیگر رمق

 چندانی در جان برگ نیست و تکان های ملایم او نیز برگ را از ساقه جدا می‌کند.

هر چه که هست می‌دانم که برگ بوی جدایی را حس می‌کند و می‌داند که

 امروز یا فردا از تن درخت جدا می‌شود و در دل خاک سرد خواهد آرمید.

می‌دانی عشق من؟

باد هجران و فراق تو با برگ زندگی من همان کند که باد پاییز با برگی زرد.

 گاهی  آن چنان  دوری از تو قلبم را می‌فشارد که گویی آخرین لحظه زندگی‌ام را طی می‌کنم

  و زهر فراق چنان بر کامم تلخ می‌آید که تا جگرم را می‌سوزاند.

  آری قبلا نیز گفته‌ام که گاه دوری از تو را با خیال روی تو جبران می‌کنم. ولی چگونه و تا کی

 قلب عاشق را می‌توان این چنین آرام کرد؟

سخت است. سخت است دوری از تو. حزن و اندوه ندیدن روی یار،

 مرا به ورای مرزهای تحمل می‌برد. دلم سخت تنگ است.